René Pennings                

Risico's nemen met gezond verstand

Zeg papa ....

Ergens op een dijk aan de rand van het Groene Hart, tijdens een veel te warme februarimiddag. Zijn dochter van bijna negen en een half klinkt bezorgd.

[D] Zeg papa, jij doet op je werk toch iets met water? En je hebt een boek over risico’s geschreven. Kunnen wij hier straks nog blijven wonen?

[Met haar handje wijst ze van links naar rechts, van het hoog gelegen stromende water naar de lagergelegen huizen.]

[P] Nou, deze dijk kan nog twee keer zo hoog worden, hoor. En dan nog houden we droge voeten. Maar dan moeten we het water wel over de dijk zien te pompen. We hebben hiervoor supergrote pompen nodig, dezelfde als op cruiseschepen en containerboten.

[D] [Kijkt bedenkelijk] Het voelt alsof we dan in een hele diepe kuil leven.















[P] Ja, en we moeten dan ook de zeedijken verhogen en beschermen. Eigenlijk zouden er dan iedere dag van die zandspuiters moeten zijn die er voor zorgen dat het strand en de duinen blijven.

[D] Anders kan onze woonkuil onderlopen?












[P] Precies! Maar zover is het nog lang niet. Weet je bijvoorbeeld wat een piekber…

[D] Maar hoe … hoe lang kunnen we hier nog blijven wonen?

[P] Nog een hele lange tijd. Maak je maar geen …

[D] Kan ik hier nog wonen als ik net zo oud ben als jullie?

[P] Zeker, maar niks gaat vanzelf.

[D] [fronst wenkbrauwen] Je zegt dat de dijken wel superhoog kunnen worden, maar vinden de mensen het dan nog wel leuk om in zo’n kuil te wonen?


[











P] We zouden de huizen op aangelegde heuvels kunnen bouwen en de diepe plekken onder water zetten. Wie weet moeten we dan in paalhuizen op het water gaan wonen. Of in een hele hoge flat.

[D] Ik heb op school geleerd dat de bodem daalt. Wij halen toch ook ieder jaar meer dan tien zandzakken bij de Praxis? Voor een huis op een berg heeft iedereen wel heel veel zand nodig. En ik heb ook geleerd dat de meeste mensen in Nederland hier in het westen wonen. En ook dat de spiegel van de zee steeds groter wordt. Is er wel genoeg plaats voor iedereen als er steeds meer ruimte nodig is voor het water?

[P] Ja hoor, want we doen er alles aan om hier te kunnen blijven wonen en leven. We zetten nu al weilanden onder water, maken dijken hoger en zorgen voor grote pompen die het water naar de zee brengen.

[D] Maar als de ijskapsels smelten komt er toch ook meer zeewater?

[P] En daarom maken we de zeedijken steviger. We kunnen ook nog de grote rivieren dieper maken. Dus, dochterlief, als we ons best doen kunnen we hier nog heel lang blijven wonen.













[D] [kijkt bedenkelijk, maar haalt dan schouders op] Weet je, verhuizen hoeft niet erg te zijn. Die huisjes in het Efteling Park kun je toch ook kopen? En als het daar een beetje boel druk wordt, kunnen we in Duitsland gaan wonen. Vlakbij Phantasialand of Movie Park. Daar zijn toch hoge bergen? En ik blijf op school goed mijn best doen op school, want dan kan ik hier later blijven wonen. Ik denk op een terp.

[P] Wie weet. Of misschien in een gewoon, leuk huisje.

[D] En op de middelbare ga ik ook Duits volgen. Kan altijd van pas komen, toch papa?

[P] Zeker weten. En wie weet schaffen wir das.

 

René Pennings
Maart 2019

Met dank aan beeldleveranciers carof voor de afbeeldingen en de political hackaton 'Als De Zeespiegel Verder Rijst' van Deltares